hij kwam naar me
dat kleine kind
ik zag gelijkenis,
hij keek me lachend aan
ik voelde wat ’t is
om naar dat stukje zuiverheid in jezelf
te kijken en zo te weten
dat dat kleine kind
altijd zijn hand strekt
naar mij, die hem mag heten.
hij néemt me bij de hand
en loopt vastberaden en onbevangen
naar een lichter morgenland.
Anneke Overtoom
Geen opmerkingen:
Een reactie posten